تبلیغات


مهربد

   

 وبلاگ من ...

 3 وبلاگ من

 3 ایمیل من

 

وضعیت یا هو

 

[YahooOnline(1z4)]

 

بایگانی....

 

 نویسندگان

بزرگمهر (1)

.....................................

موضوعات

ایران باستان (1)بهمن (0)

.....................................

 آرشیو

بهمن 1384 (1)

.....................................

صفحات

 

لینکستان

 

لینکدونی

 

آرشیو لینكدونی

 

جستجو

  

جستجو در بلاگ

 

آمار وبلاگ

 

بازدیدهای امروز : [cb:stat_today_view]

بازدید های دیروز : [cb:stat_yesterday_view]

كل مطالب : [cb:stat_total_post]

كل نظرها :

كل بازدید ها : [cb:stat_total_view]

 

.........................................

 

 

  <بهمن

 

بهمن(وهومن):

نخستین فروزه ی اهورامزداست که در طرف راست او می نشیند و مشاور اوست. تهیه گزارش روزاانه ازاندیشه و گفتار و کردار مردم خوشامد می کند.

پس از مرگ روان پارسیان را می گوید و آنان را به بهشت رهنمون می سازد.در اوستا به وجدان نیک و خرد کامل تعبیر شده است.

وهومنه(بهمن) اندیشه ی نیک

بهمن نخستین جلوه ی مقدس خداست که در طرف راست اهورا مزدا می نشیند و مشاور اوست گرچه او پشتیبان حیوانات در جهان است. گزارش روزانه از اندیشه و گفتار و کردار مردم تهیه می کند.

پس از مرگ بهمن روان پارسیان را خوشامد می گوید و به بهشت رهنمون می سازد.

دیوانی که بهمن با آنان همیشه در حال مبارزه است، عبارتند از : ایشه(خشم)،آذر (غلط اندیشی)و بالاتر از آنها اکه منه(انیشه ی بد یا بی نظمی).

و هو به معنی نیک و من ضمیر و وجدان و مصدر اندیشه و به عبارت دیگر وجدان نیک و خرد کامل است.

از روایات اوستا چنین استنباط می شود که صحت و سعادت و نیکی تمام ضمایر و قلوب به این امشاسپند سپرده شده و ستودن و تمجید کردناین امشاسپند عبارت از :استقبال نیک ضمیری و صاحب وجدان نیک شدن است.

یکی از بزرگترین جشن ها و آیین های  ایران باستان که هنوز هم در کرمان بر پا می شود جشن سده است که در دهم بهمن ماه واقع شده. برخی بر این اعتقادند : زمانی که زادگان کیومرث، پدر نخستین، به صد نفر رسید یکی از خود را بر همه پادشاه خواندند و به سبب آن جشن سده می گیرند.

برخی دیگر صدمین روز از فصل زمستان از تقویم کهن را دلیل این جشن می دانند. بر اساس آن تقویم ،سال به دو فصل زمستان وتابستان تقسیم می شد و اما استاد بهار واژه ی سده را از فارسی کهن به معنی پیدایی و آشکار شدن می دانند و دلیل این جشن را به مناسبت چهلمین روز تولد خورشید(یلدا) می دانند.

در تهران این جشن بیست و پنج سال است، با شکوه و بوسیله ی سازمان فروهر در باغ ورجاوند بر گزار می شود. در شیراز نیز به مدت پنج سال در برابر کعبه ی زرتشت نزدیک به تخت جمشید بر گزار می شود.

اما تا جایی که اطلاع داریم این جشن تنها در کرمان رسمیت دارد و جمعیت کرمانی اعم ازمسلمان و زرتشتی و مسیحی در این جشن آتش می افروزند.

 

نوشته شده توسط بزرگمهر در  یکشنبه 16 بهمن 1384  و ساعت 01:02 ق.ظ

   ویرایش شده در یکشنبه 16 بهمن 1384 ساعت01:02 ق.ظ

 

() نظر

 


  مطالب پیشین ..

 3 بهمن